دادههای جدیدی که اس بی اس نیوز آن را گردآوردی کرده است حاکی از تسلط مجسمههای مردانه در شهرهای مرکزی استرالیا است.
دادههای جدیدی که اس بی اس نیوز آن را گردآوردی کرده است حاکی از تسلط مجسمههای مردانه در شهرهای مرکزی استرالیا است.
بر اساس این دادهها احتمال آنکه شما در نزدیک محل زندگی خود در یکی از مراکز ایالت های استرالیا با یک مجسمه مرد روبرو شوید بسیار بیشتر از مشاهده یک مجسمه زن است.
A Monument of One's Own، یک نهاد غیرانتفاعی است که در خصوص برابری مجسمه ها کارزاری را هدایت می کند. این موسسه جزئیات یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۱ از شوراهای شهر مراکز ایالت های استرالیا را برای روز جهانی زن امسال در اختیار SBS News قرار داده است.
بر اساس این داده ها، شهر آدلاید با شش مجسمه از ۳۳ مجسمه (۱۸درصد) بیشترین نسبت مجسمه های زنان در مقایسه با مجسمه مردان را داشت.
وقتی نوبت به زنان می رسید، بسیاری از شوراهای شهر در استرالیا، به ملکه ها و همچنین شخصیت های مذهبی از جمله سنت مری مکیلوپ (Saint Mary Mackillop) کاتولیک ادای احترام کرده اند.
افراد دیگری که به رسمیت شناخته شده اند عبارتند از کاترین هلن اسپنس (Catherine Helen Spence)، اصلاح طلب اجتماعی و سیاسی و فرماندار سابق ایالت و اولین قاضی زن در استرالیا، دیم روما میچل (Dame Roma Mitchell).
در نواحی شورای شهرهای ملبورن و بریزبن نیز حدود ۱۵ درصد مجسمه های زنانه بودند. آنها شامل بتی کاتبرت (Betty Cuthbert ) دونده چهار بار قهرمان المپیک در Melbourne Cricket Ground و اما میلر (Emma Miller) پیراهن ساز مستقر در بریزبن بودند که برای شرایط بهتر و پرداخت حقوق برابر برای زنان کارزارهایی را هدایت می کرد.
در شهر کانبرا نیز از هر ۱۰ مجسمه فقط یک مجسمه زن وجود داشت.
در این نظرسنجی همچنین نشان داده شد که در شهر هوبارت هیچ مجسمه زنی وجود ندارد و هر پنج مجسمه مرد بودند.
همچنین در شهر داروین نیز تنها دو مجسمه مرد وجود داشت.
این نظرسنجی اطلاعاتی را در مورد مجسمههایی جمعآوری کرد که «full-bodied» بودند؛ این بدان معناست که آنها تمام شکل یک فرد را نشان میدهند. بنابراین شامل مجسمههای نیمتنه یا پلاکها نمیشد.
آنها همچنین باید از افراد واقعی و نامگذاری شده باشند، نه به تصویر کشیدن فضایل مانند آزادی. آنها همچنین باید در فضاهای عمومی به نمایش گذاشته می شدند.
گفتنی است شوراهای شهر سیدنی و شهر پرت به این نظرسنجی پاسخ ندادند.
چرا مجسمه زنان کم است
پروفسور کلر رایت استاد تاریخ از دانشگاه لاتروب می گوید که از لحاظ تاریخی مجسمههای بیشتری از مردان وجود دارد زیرا مجسمهها در کشورهای مهاجرنشین عمدتاً بیانگر استعمار قرن نوزدهم است.
او گفت: «این در مورد، ابراز تسلط و اقتدار بر یک مکان است. بنابراین استعمارگران به «جهانهای جدید» رفتند و شروع به ساختن مجسمههایی برای خود در همه جا کردند».
او گفت: «بنیانگذاران چه کسانی بودند؟ رهبران مدنی چه کسانی بودند؟ افرادی که در خط مقدم ادعای یک قاره بودند چه کسانی بودند؟ خوب، همه آنها مردان سفید پوست بودند. بنابراین آنها بناهایی را برای هدف خود می ساختند. و زنان سفیدپوست، اگرچه آنها در پروژه استعماری شرکت کردند، اما واقعاً فضای مدنی را به همان شکل اشغال نکردند.
این موضوع با ابراز تسلط و اقتدار بر یک مکان رابطه دارد».
او گفت که خرابکاری مجسمههایی که کاپیتان جیمز کوک و ملکه ویکتوریا را در سالهای اخیر به تصویر میکشند نشان داد که مردم نماد مجسمهسازی را درک کردهاند.
