رهبریت اعتراضات اخیر ایران بر عهده دختران و زنان بوده ، خیزشی که بسیاری آنرا جنبشی فمینیستی خوانده اند. هرچند باتوجه به شعارهای معترضین، اعتراضات سراسری اکنون، کل نظام را مورد هدف قرار داده، اما هسته اصلی این جنبش همچنان ریشه های فمیمیستی دارد. برای واکاوی این امر، گفتگویی کردیم با خانم دکتر الهام ناییج، پژوهشگر و کنشگر حوزه زنان و برابری جنسیتی.
خانم دکتر ناییج، پایان نامه دکترای خود را در دانشگاه نیوساوت ولز سیدنی و با تمرکز بر بازنمایی بدن زنان در رمان های عاشقانه ایرانی به پایان رسانده و اکنون در دپارتمان مطالعات خاورمیانه دانشگاه دیکین پژوهشگر پاره وقت برابری جنسیتی است. او همچنین عضو کمیته مشورتی برابری جنستی شورای بخش منینگهم ملبورن و ریویر ژورنالهای دانشگاهی مانند ژورنال نگارش پسااستعماری و ژورنال زنان در خاورمیانه و دنیای اسلام (حوا) است.
او در این گفتگو، به تاثير فرهنگ بر سرکوب زنان، اهمیت تعریف حقوق شهروندان در چارچوب حقوق انسانی و نه بر اساس عنصر اسلام، و همچنین اهمیت این خیزش به عنوان انقلابی عليه بدن های به حاشیه رانده شده، اشاره کرد.
همرسانی کنید
