ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਹੀ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦੀਆਂ ਅਹਿਮ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਸਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸੋਇਨ ਨੂੰ ਖਤਰਿਆਂ ਤੋਂ ਕਦੀ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਲਗਿਆ ਸਗੋਂ ਹਰ ਵਾਰ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕ ਨਵਾਂ ਚੈਲੇਂਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵੀ ਕਰ ਕੇ ਦਿਖਾਇਆ।
ਬੇਸ਼ਕ ਭਾਰਤੀ ਫੋਜ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਮਨਦੀਪ ਜੀ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵੀ ਬੜੀਆਂ ਚੁਣੋਤੀਆਂ ਭਰੀ ਸੀ, ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਬਾਕੀ ਦੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਤਰਾਂ ਮੰਮਤਾ ਵਸ਼ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋਖਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੀ ਰਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿਤੇ ਵਾਦੇ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਦ ਕਦੀ ਵੀ ਖਤਰਿਆ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ 50 ਸਾਲਾਂ ਦੋਰਾਨ ਲਗਾਤਾਰ, ਹਰ ਵਾਰ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਉਸੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਇਕ ਨਵੇਂ ਗਰਵ ਨਾਲ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸੋਇਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ, ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਮੋਕੇ ਵੀ ਆਏ ਜਦੋਂ ਜਿੰਦਗੀ ੳਤੇ ਮੋਤ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਵੀ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਹੀ ਕੰਮ ਆਈਆਂ।
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਸਰ ਕਰਨੀਆਂ ਅਜ ਕਲ ਇਕ ਸ਼ੋਂਕ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਨਿਵੇਕਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਰ ਕਰਨਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪੋਰਟਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈਕੇ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਬੋਝ ਆਪ ਹੀ ਢੋਣਾ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਗਾਈਡ ਦੀ ਮਦਦ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰਸਤੇ ਬਨਾਉਣੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਬਿਨਾਂ ਆਕਸੀਜਨ ਦੇ ਉਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉਤੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਣੀ, ਲੰਬੇ-ਲੰਬੇ ਮਾਰੂਥਲਾਂ ਨੂੰ ਊਠਾਂ ਉਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ, ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਦੀ ਹਾਥੀਆਂ ਉਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਦੇ ਵਾਲੀ ਸੀਟ ਉਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ, ਆਦਿ ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ੋਂਕ ਹਨ।
ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸੋਇਨ ਹਾਲ ਵਿਚ ਹੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਫੇਰੀ ਉਤੇ ਆਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮਹਾਂਨਗਰਾਂ ਵਿਚ ਸੈਮੀਨਾਰ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਿਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾਂ ਭਰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।
