برای شنیدن خبرها، گزارشها و مطالب بیشتر اینجا کلیک کنید.
این نمایشگاه "جرقههای در تاریکی" نام دارد و کارهای دستی زنان افغان را به نمایش گذاشته است.
مرسل عزیزی هنرمند و برگزارکننده نمایشگاه میگوید هدفش تنها معرفی آثار هنری نیست؛ بلکه رساندن پیام مقاومت و امید زنان افغانستان است.
او میافزاید: «ما ۲۰۸ دستمال دستدوزی شده را به آسترالیا آوردیم. این ۲۰۸ دستمال نماد ۲۰۸ هفتهای است که طالبان افغانستان را کنترول کردهاند. در این مدت، بارها تلاش شده که زنان از اجتماع حذف شوند، اما این دستمالها میگویند که زنان افغان محو شدنی نیستند و همچنان وجود دارند.»
مرسل که در رشته گرافیک دیزاین در پوهنتون کابل تا سطح لیسانس و سپس در بخش دیجیتل انیمیشن از هند ماستری خود را بدست آورده است، پس از پناهندگی به آسترالیا در سال ۲۰۲۳ این پروژه را راهاندازی کرده است. او میگوید این نمایشگاه سه هدف عمده دارد.
«یکی رساندن صدای زنان افغان به گوش جهانیان، دوم نمایشدادن مهارتهای آنان، و سوم ایجاد زمینهای برای کمک مالی از طریق فروش آثار هنری میباشد.»
زنان افغان در شرایطی قرار دارند که کار کردن برایشان تقریباً ناممکن شده است. بعضی بیسرپرست هستند و نانآور خانواده ندارند. حالا از راه هنر، فرصتی پیدا کردهاند که هم استعدادشان را نشان بدهند و هم کمک کوچکی به زندگی خانوادههایشان برسد.مرسل عزیزی
این نمایشگاه تنها برای یک روز برگزار شد، اما مرسل میگوید قصد دارد یک فروشگاه آنلاین با نام Hoodi Handmade ایجاد کند تا پیوند میان زنان افغان و خریداران جهانی ادامه پیدا کند.
مرسل در این مسیر تنها نیست. همکاری او با کت رای هنرمندی که سالها در اردوی آسترالیا خدمت کرده، به این پروژه جان تازهای بخشید.
کت رای در سال ۲۰۰۰ هنگامیکه هجده سال عمر داشت به اردو پیوست و در افغانستان خدمت کرده است.
او میگوید: «من در هجدهسالگی به اردو پیوستم و نزدیک به بیست سال در شرق میانه، بخصوص در افغانستان، خدمت کردم. افغانستان کشوری است که هر کس یک بار به آن سفر کند، برای همیشه در قلبش جا میگیرد. پس از مرگ همسرم و پایان خدمتم، به هنر برگشتم. حالا همکاری با مرسل و این پروژه بزرگترین کار هنری من است.»
کت رای میگوید افغانها را مردمی پرامید دیده است؛ کسانی که با وجود دشواریها به آینده نگاه میکنند. او باور دارد که هنر میتواند پلی باشد میان دردهای زنان افغانستان و همبستگی مردم آسترالیا.
نمایشگاه "جرقههای در تاریکی" هرچند کوچک و یکروزه بود، اما پیامی بزرگ داشت: زنان افغانستان در تاریکی زندگی میکنند، اما جرقه امیدشان هنوز روشن است.
