Το Ελληνικό Παράρτημα του RSL (Hellenic RSL Sub Branch) τίμησε για μία ακόμη χρονιά την ιστορική αυτή ημερομηνία, που υπενθυμίζει την αντίσταση του ελληνικού λαού απέναντι στον φασισμό και την υποδούλωση το 1940.
Η επέτειος ξεκίνησε με την καθιερωμένη Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Ευσταθίου, στο South Melbourne, ιερουργούντος του πατρός Κύριλλου, με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου και την προτροπή του Επισκόπου Μελβούρνης κ. Κυριακού.
Στη συνέχεια, στις 12:00, τελέστηκε κατάθεση στεφάνων στο Αυστραλιανό-Ελληνικό Μνημείο στους Domain Gardens από πλήθος ομογενειακών οργανισμών, ενώ στη 13:00 ακολούθησε η συγκινητική τελετή στο Κενοτάφιο εντός του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη (Shrine of Remembrance).
Μετά το πέρας των τελετών, το Ελληνικό RSL παρέθεσε εορταστικό γεύμα στην αίθουσά του, στην οδό Ferrars Place, όπου μέλη της παροικίας, επίσημοι προσκεκλημένοι και εκπρόσωποι οργανισμών αντάλλαξαν σκέψεις και αναμνήσεις γύρω από το νόημα της ημέρας.
Γεωργαντζόγλου: «Ημέρα εθνικής ανάτασης για τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο»
Παρούσα στις εκδηλώσεις ήταν η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στη Μελβούρνη,. Δήμητρα Γεωργαντζόγλου, η οποία μίλησε στο SBS Greek για τη σημασία της επετείου:
Η κ. Γεωργαντζόγλου, παρούσα για πρώτη φορά στην τελετή της 28ης Οκτωβρίου στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη (Shrine of Remembrance), σημείωσε ότι η σημερινή ημέρα είναι «ημέρα εθνικής ανάτασης για τη χώρα μας και τους απανταχού Έλληνες». Όπως ανέφερε:
«Το 1940 η Ελλάδα είπε το ένδοξο ‘Όχι’ στην υποταγή και την υποδούλωση, όπως είχε πει και το 1821 στον αγώνα για την ανεξαρτησία της. Το μήνυμα αυτής της ημέρας είναι διαχρονικό, καθώς μας θυμίζει ότι η ελευθερία και η αξιοπρέπεια δεν χαρίζονται, αλλά κατακτώνται με αγώνες».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ελληνική διασπορά, τονίζοντας ότι η συμβολή της είναι διαχρονική και ανεκτίμητη.
Αναφέρθηκε επίσης στις προσπάθειες των Ελληνοαυστραλών να διατηρήσουν άσβεστη τη φλόγα της γλώσσας και των παραδόσεων μέσα σε ένα κατεξοχήν αγγλόφωνο περιβάλλον:
«Οι ομογενείς μας στηρίζουν πάντα την Ελλάδα και δεν την ξεχνούν ποτέ. Όχι μόνο στους πολέμους του παρελθόντος, αλλά και σε κάθε κρίσιμη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας μας. Η ομογένεια στάθηκε και συνεχίζει να στέκεται στο πλευρό της πατρίδας με ανιδιοτέλεια, αποδεικνύοντας ότι ο ελληνισμός δεν γνωρίζει γεωγραφικά σύνορα».
«Βλέπω καθημερινά τις μεγάλες προσπάθειες που καταβάλλουν οι Ελληνοαυστραλοί για να διατηρήσουν τη γλώσσα, τα έθιμα και την πολιτιστική τους ταυτότητα. Δεν είναι εύκολο, όμως είναι συγκινητικό να βλέπεις ότι σε κάθε ελληνική εκδήλωση, σε κάθε οικογενειακή γιορτή, ακόμα και στη γαστρονομία, η Ελλάδα είναι παρούσα».
«Η πρώτη γενιά μεταναστών σιγά σιγά χάνεται. Είναι άνθρωποι υπερήλικες πια. Γι’ αυτό έχουμε χρέος να μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενιές τις αξίες μας, τη γλώσσα και τις παραδόσεις μας. Να κρατήσουμε ζωντανό τον ελληνισμό στη διασπορά, ώστε να μην σβήσει ποτέ».
Η ημέρα δεν ήταν μόνο υπόθεση επισήμων, αλλά και προσωπικών μαρτυριών.
Συναντήσαμε τέσσερις κυρίες:
Η πρώτη κυρία, η Ιωάννα Μπουνιώτη, μετανάστρια από τις Σέρρες έφτασε στην Αυστραλία το 1962, θυμήθηκε τις δυσκολίες της μετεμφυλιακής Ελλάδας.
«Η Ελλάδα υπέφερε πολύ. Εμείς ζήσαμε τον ανταρτοπόλεμο και τις κακουχίες. Σήμερα, βλέποντας τα παιδιά και τα εγγόνια μας να τιμούν τη μνήμη, νιώθουμε ότι οι αγώνες μας δικαιώθηκαν».
Παρούσες ήταν και δύο Ελληνίδες οι οποίες ζούν από τη Helsenbor κοντά στην πόλη Malmo της νότιας Σουηδίας, η Κατερίνα Πιλπιλίδου και η Χρυσάνθη Βαρδούκα, που επισκέπτονταν τη Μελβούρνη. Συγκινημένες τόνισαν:
«Αισθανόμαστε πολύ όμορφα. Είναι σημαντικό που κρατάνε τα έθιμα ακόμα και εδώ, τόσο μακριά από την Ελλάδα. Αυτό μας γεμίζει χαρά και υπερηφάνεια».
Η τέταρτη κυρία, Μαρίνα Πόττερ, κόρη της κ. Μπουνιώτη, ζει στη Μελβούρνη και βρέθηκε για πρώτη φορά φέτος στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη (Shrine of Remembrance) και στο Ελληνο-Αυστραλιανό Μνημείο της Μελβούρνης, συμμετέχοντας στους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου.
Όπως δήλωσε, δεν είχε ξαναπαρακολουθήσει παρόμοια εκδήλωση στην Αυστραλία, αλλά η παρότρυνση φίλων της στάθηκε αφορμή να ζήσει τη συγκεκριμένη εμπειρία.
Η συγκίνηση της ήταν έντονη, καθώς η οικογενειακή της ιστορία συνδέεται με την Ελλάδα και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο πεθερός της βρέθηκε στην Κρήτη την περίοδο της Μάχης της Κρήτης, ενώ όπως ανέφερε, κατείχε και το ίδιο αναμνηστικό πιστοποιητικό που απονεμήθηκε στους στρατιώτες για τη συμμετοχή και τη βοήθειά τους στην Ελλάδα.
«Νιώθω υπερήφανη, πάρα πολύ υπερήφανη», είπε χαρακτηριστικά.
Η Marina Potter τόνισε ότι η εμπειρία αυτή ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστή και υποσχέθηκε πως την επόμενη φορά θα φέρει μαζί της και τον σύζυγός της Graham Potter, ώστε να μοιραστεί και εκείνος την αίσθηση της τιμής και της μνήμης που αποπνέουν οι εκδηλώσεις της ομογένειας της Μελβούρνης.
[Φωτογραφίες από τις σημερινές εκδηλώσεις υπάρχουν στη σελίδα του SBS στο Facebook]
