Ημέρα μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου η σημερινή.Τον 20ο αιώνα, οι μαύρες σελίδες της ανθρωπότητας είναι πολλές, ανάμεσα σε αυτές και οι τρεις γενοκτονίες που συντελέστηκαν σε βάρος Αρμενίων, Εβραίων και Ελλήνων του Πόντου. Για τους δύο πρώτους άμεσα ή έμμεσα η αναγνώριση έχει έρθει, για τον ελληνισμό του Πόντου όμως, το όνειρο για δικαίωση παραμένει ανεκπλήρωτο.
H 19η Μαΐου 1919, αποτελεί μια μαύρη ημέρα για τον ελληνισμό του Πόντου. Την ημέρα αυτή ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα και άρχισε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού.
Η Γενοκτονία αυτή που ξεκίνησε με σφαγές και εκτοπισμούς εναντίον των ελληνικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας είχε ως αφετηρία το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923 και στοίχισε τη ζωή σχεδόν 290.000 Ελλήνων.
Το 1915 ήταν μια χρονιά ορόσημο για τον ποντιακό ελληνισμό της Μικράς Ασίας. Τη χρονιά εκείνη, και ενώ όλα τα ευρωπαϊκά κράτη είχαν εμπλακεί στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Τούρκοι εκπόνησαν ένα σχέδιο εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας.
Τον Ιούνιο πραγματοποιήθηκε η εξορία και στη συνέχεια η σφαγή των Αρμενίων, ενώ αρχίζουν οι πρώτες βιαιοπραγίες εναντίον του ποντιακού στοιχείου.
Η εξόντωση των ανδρών σε πόλεις και χωριά
Τον Δεκέμβριο του 1916 εκπονήθηκε από τους Τούρκους στρατηγούς Εμβέρ και Ταλαάτ σχέδιο εξόντωσης του άμαχου ελληνικού πληθυσμού του Πόντου που προέβλεπε «Άμεση εξόντωση μόνον των ανδρών των πόλεων από 16 έως 60 ετών και γενική εξορία όλων των ανδρών και γυναικόπαιδων των χωριών στα ενδότερα της Ανατολής με πρόγραμμα σφαγής και εξόντωσης».
Το πρόγραμμα ξεκίνησε 15 ημέρες αργότερα και εφαρμόστηκε κυρίως στις περιοχές της Σαμψούντας και της Πάφρας. Έκτοτε και μέχρι τον Αύγουστο του 1922 ο Κεμάλ, έχοντας εκκαθαρίσει τα δευτερεύοντα μέτωπα στη Μικρά Ασία, προχώρησε ανενόχλητος στη σταδιακή εξόντωση του ποντιακού ελληνισμού.
Οι πόλεις και τα χωριά κάηκαν, οι χωρικοί σφάχτηκαν, εξορίστηκαν ή έφευγαν ομαδικά στα δάση και στα βουνά.
Η αναγνώριση από την ελληνική και κυπριακή Βουλή
Ο όρος γενοκτονία που διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, όπου δικάστηκε η ηγεσία των ναζιστών εγκληματιών του πολέμου, υιοθετήθηκε από την Ελληνική Βουλή τον Φεβρουάριο του 1994, δικαιώνοντας ηθικά έστω και 70 χρόνια μετά, τον Ποντιακό Ελληνισμό.
Η Κυπριακή Βουλή αναγνώρισε την ποντιακή Γενοκτονπία τον Μάιο του ίδιου έτους, ενώ έναν μήνα νωρίτερα είχε ψηφιστεί και ο σχετικός νόμος με τον οποίο ποινικοποίηθηκε η άρνηση της Γενοκτονίας.
Στην λίστα, των χωρών που αναγνώρισαν την Γενοκτονία των Ποντίων είναι και η Σουηδία, η Αρμενία και η Γερμανία καθώς και πολιτείες των ΗΠΑ, αλλά και πολιτείες εδώ στην Αυστραλία.
Η αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας στην Αυστραλία
Τον Απρίλιο του 2009 η τοπική βουλή της Νότιας Αυστραλίας αναγνώρισε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου για να ακολουθήσει η Γερουσία της Νέας Νότιας Ουαλίας το Μάιο του 2013.
Το ίδιο έπραξε και η Βουλή της πολιτείας –με πρόταση του τότε πρωθυπουργού, Μπάρι Οφάρελ.
Πριν δύο χρόνια το δημοτικό συμβούλιο της πόλης Willoughby, στα βόρεια του Σίδνεϊ, υιοθέτησε ομόφωνα ψήφισμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας Αρμενίων, Ποντίων, Μικρασιατών και Ασσυρίων από τους Οθωμανούς Τούρκους.
Ωστόσο σε Ομοσπονδιακό επίπεδο η αναγνώριση της Γενοκτονίας αποτελεί ένα ζήτημα που άπτεται στις σχέσεις Καμπέρας – Άγκυρας, σύμφωνα με τον ομογενή ειδικό σε θέματα Γενοκτονιών, Παναγιώτη Διαμάντη.
Ο Δρ. Διαμάντης έκανε τη δική του εκτίμηση για το πόσο κοντά βρίσκεται στην δικαίωση ο ποντιακός ελληνισμός.
"H πολιτική αναγνώριση από τα κοινοβούλια διαφόρων χωρών είναι ζήτημα χρόνου, αυτό που πρέπει να εξεταστεί ώριμα όμως", σύμφωνα με τον Δρα Διαμάντη, "είναι το επόμενο βήμα, μετά από αυτή την πολιτική αναγνώριση".
Το ζήτημα της αναγνώρισης μιας Γενοκτονίας είναι πολύπλοκο ζήτημα και άπτεται σοβαρών γεωπολιτικών συμφερόντων, όπως αναφέρουν οι εμπειρογνώμονες.
Για τον Δρ. Διαμάντη η αναγνώριση της Γενοκτονίας από πλευράς Τουρκίας θα σημάνει πως η πολιτική ηγεσία της γείτονας στην Ελλάδα χώρα παραδέχεται πως οι πρόγονοι τους είχαν προχωρήσει σε μια μαζική δολοφονία, που πέρα από τις χρηματικές αποζημιώσεις θα αποτελέσει και μια ηθική ήττα για την Τουρκία.
Ακούστε περισσότερα στο αφιέρωμα του Στέργου Καστελλορίου.
