استرالیا با بدترین بحران اجارهخانه در ۱۷ سال گذشته درگیر است؛ میزان اجارهها از رشد درآمد پیشی گرفته و این میلیونها نفر را تحت تاثیر قرار داده است.
توان مالی پرداخت هزینه اجاره به یک مسئله ضروری برای میلیونها نفر در سراسر استرالیا تبدیل شده است.
گروه PropTrack یک شاخص توان مالی اجاره جدید ایجاد کرده است کرده است که معیار جامعی برای اندازهگیری میزان مقرونبهصرفگی تعداد املاک اجارهای برای خانوادههای استرالیایی است.
گزارش آنها نشان میدهد که این میزان به پایینترین حد خود در حداقل ۱۷ سال گذشته رسیده است؛ بدترین وضعیت از زمانی که PropTrack شروع به ثبت دادهها کرد.
از زمان شیوع همهگیر کووید، میزان اجارهها افزایش یافته و بسیاری نمیتوانند برخلاف قبل اجاره برخی خانهها را بپردازند.
آنگوس مور، اقتصاددان ارشد PropTrack، میگوید افزایش اجاره به میزان قابل توجهی از دستمزدها پیشی گرفته است و این اختلاف از زمان همهگیری افزایش یافته است.
او گفت: «یک خانه با متوسط درآمد معمولی در سراسر استرالیا حدود ۱۱۱هزار دلار در سال درآمد دارد، آنها میتوانند تنها اجاره ۳۹درصد از املاک اجارهای را که در نیمه آخر سال پیش تبلیغ شده بودند، پرداخت کنند.»
امروز، خانوارهایی با درآمد متوسط تقریبا ۱۱۱هزار دلار میتوانند کمترین سهم ملک را از سال ۲۰۰۸ اجاره کنند.
با این فرض که یک چهارم درآمد هزینه مسکن شود، تنها ۳۹ درصد از املاک لیست شده برای اجاره، مقرون به صرفه در نظر گرفته میشوند.
این بحران در نیوساوتولز، تاسمانیا و کوئینزلند بیشتر احساس میشود.
یک خانواده با درآمد متوسط در در نیوساوتولز میتواند تنها هزینه ۲۸درصد از خانههای اجارهای موجود را تامین کند و برای افراد با درآمد ۴۹هزار دلار که در در رده پایین درآمدی قرار دارند، یافتن خانه اجارهای مقرون به صرفه عملا غیرممکن است.
به گفته آقای مور، برای ممکن شدن تامین هزینهها برای افراد کمدرآمد، نیاز اساسی به حمایت وجود دارد.
اما به نظر میرسد که حمایتها به تنهایی مشکل را حل نمیکند و مسئله اصلی جای دیگری است؛ کمبود مسکن اجارهای.
آقای مور میگوید این کمبود در سراسر کشور فشار بیشتری بر مستاجرین وارد میکند.
بر اساس گزارش PropTrack، افزایش عرضه املاک اجارهای راه حل این بحران است.

این یک هدف بلندمدت است که مستلزم ساخت خانههای بیشتری است که مردم واقعا میخواهند در آن زندگی کنند.
آقای مور میگوید که دولت میتواند اقدامات بیشتری برای تسریع این روند انجام بدهد.
او گفت: «ما شاهد تمرکز دولت بر هدف ساخت ۱.۲میلیون خانه در طول پنج سال خسنیک. در حال حاضر و با سرعت فعلی ساخت، ما در مسیر رسیدن به آن نیستیم و بنابراین احتمالا اقدامات بیشتری باید انجام بشود.»
در ویکتوریا اگرچه توانایی مالی برای اجاره بدتر شده است اما همچنان نسبت به باقی مناطق بهترین وضعیت را دارد.
در این ایالت بیش از نیمی از خانههای اجارهای در دسترس خانوارهایی با درآمد متوسط است.
با وجود رشد ۱۹درصدی متوسط ملی درآمد خانوارها از سال ۲۰۱۸، قیمت متوسط اجاره ۳۸ درصد افزایش یافته است و این شکاف بین درآمد و هزینه مسکن در حال افزایش است.
مایکل فوترینگهام از موسسه تحقیقات مسکن و شهرسازی استرالیا پیشتر به اسبیاس گفته بود که هیچ پیشنهادی نمیتواند یک شبه این آشفتگی را حل کند، اگرچه اقدام فوری لازم است.
او گفت: «بهترین زمان برای رسیدگی به این موضوع ۲۰ سال پیش بود، بهترین زمان بعدی، امروز است.»





