به گفته تیمی متشکل از محققان استرالیایی، دمای کره زمین ممکن است از دوره پیش از صنعتی شدن به میزان یک و نیم درجه افزایش یافته باشد. آنها هشدار می دهند که روند گرمایش زمین می تواند تا پایان دهه به دو درجه برسد. این زمان خیلی زودتر از زمانی است که پیشتر پیش بینی می شد. یافته های این افراد از یک منبع غیرعادی به دست آمده است؛ یک نوع از اسفنج های دریایی کمیاب که صدها سال عمر می کنند.
هدف از مدتهاست که روشن بوده است: محدود کردن گرمایش زمین به ۱.۵ درجه یا خطر روبرو شدن با یک فاجعه آب و هوایی.
اما طبق تحقیقات جدید تیمی از دانشمندان به رهبری استرالیا، ممکن است این آستانه هم اکنون شکسته شده باشد.
کلید یافته های این پژوهشگران نوعی اسفنج دریایی است که در دریای کارائیب یافت می شود.
این گونه که عمری در حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ سال دارد، با تغییر دما، ترکیب شیمیایی اسکلت خود را تغییر می دهد.
پروفسور مالکوم مک کالوچ، پژوهشگر ارشد این تیم، می گوید که این اسفنج ها به عنوان یک دماسنج اقیانوسی کامل عمل می کنند.
پروفسور مک کالوچ، که محقق صخره های مرجانی در دانشگاه وسترن استرالیا است، میگوید که این پژوهش تقریباً یک دهه به طول انجامیده است.
او و تیمش از نمونه هایی از اسفنج هایی که در سواحل پورتوریکو جمع آوری شدهاند برای بررسی تغییرات دمای اقیانوس ها در ۳۰۰ سال گذشته استفاده کردند.
این گروه می گویند یافته های آنها نشان می دهد که دمای کره زمین ممکن است از دوره پیش از صنعتی شدن ۱.۵ درجه سانتیگراد افزایش یافته باشد و هدف برای حفظ گرمایش زیر دو درجه سانتیگراد تا پایان دهه ممکن است فراتر رود.
هدف اصلی از توافقنامه اقلیمی پاریس در سال ۲۰۱۵، محدود کردن افزایش دما به ۱.۵ درجه سانتیگراد یا کمتر بود.
این توافقنامه از پنل بین دولتی تغییرات آب و هوایی یا دمای پایه گرمایش پیش از صنعتی شدن پنل بین دولتی تغییرات آب و هوایی از سال ۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰ استفاده می کند؛ زمانی که دمای جهانی برای نخستین بار به طور رسمی ثبت شد.
اما محققان می گویند که این اسفنج ها رکوردهایی را تا سال ۱۷۰۰ ارائه می کنند، و با استفاده از این خط پایه اولیه قبل از صنعتی شدن، تخمین های آنها نشان می دهد که زمین حدود ۱.۷ درجه سانتیگراد گرم شده است؛ این حدود نیم درجه بیشتر از رقم دمای پایه گرمایش پیش از صنعتی شدن پنل بین دولتی تغییرات آب و هوایی است که معادل ۱.۲ درجه است.
اما برخی از دانشمندان آب و هوایی - که در این مطالعه شرکت نداشته اند - می گویند که یافته های جدید اهداف فعلی توافق پاریس را بی اعتبار نمی کند.
پروفسور مارک هاودن، مدیر موسسه آب و هوا، انرژی و راه حل های بلایای دانشگاه ملی استرالیا است.
او میگوید دمای پایه متفاوت به این معنا نیست که باید اهداف ۱.۵ و ۲ درجه پاریس را تغییر دهیم.
مالته مینس هاوسن از دانشگاه ملبورن نویسنده اصلی آخرین گزارش پنل بین دولتی تغییرات آب و هوایی گفت: "یک رکورد جدید در سواحل پورتوریکو افزوده ارزشمندی به شواهد بزرگ گرمایش است. اما فقط همین است، یک مطالعه در میان صدها مطالعه."
کارشناسان دیگر نیز می گویند این تحقیق ایده روشن تری از زمان شروع گرمایش جهانی ناشی از فعالیت های انسان به دست می دهد.
دکتر جورجی فالستر عضو فوق دکتری مرکز عالی علوم آب و هوایی ARC در دانشگاه ملی استرالیا است.
او گفت: «قبلاً تصور می شد که ما از اوایل دهه ۱۹۰۰ شاهد ظهور این الگوی گرمایش جهانی بودیم. اما این نشان می دهد که چندین دهه قبل از آن بوده است.»
اما در نهایت همه پژوهشگران در مورد یک چیز توافق دارند. و آن نیاز به تسریع اقدامات به سمت انتشار کربن خالص صفر است.
