در مکزیک، همسایۀ دیوار به دیوار ایالات متحده، نگرانی از پیروزی احتمالی دانلد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری، موج می زند.
روزنامه نگار مکزیکی، خوزی فرناندز سانتیان می گوید که این اتفاق می تواند یک بحران بشری را رقم بزند.
او می گوید: "ما این جا در مکزیک، خیلی نگرانیم که او به ریاست جمهوری ایالات متحده برسد. ترامپ گفته است که دیواری خواهد کشید که ما باید هزینه اش را بدهیم. این مساله فقط به معنای توقف جریان مهاجرت نیست، بلکه به این معناست که 5 میلیون نفر در معرض اخراج از کشورقرار می گیرند. تصور فاجعۀ انسانی ای را بکنید که می تواند رخ بدهد. همین حالا هم این جا در شهر مخیکالی با یک بحران بشری به خاطر هاییتیایی ها و آفریقایی هایی که در تیخوانا و مخیکالی سعی می کنند از مرز ایالات متحده عبور کنند، مواجهیم. ما با مشکلات جدی ای برای اسکان هزاران مهاجری که موفق به عبور از مرز نمی شوند، دست و پنجه نرم می کنیم، مهاجرانی که به مسکن، غذا، خدمات درمانی و مراقبت احتیاج دارند.
این ها مشکلاتی هستند که برای دولت مکزیک پیش خواهد آمد و زندگی در خط مرزی دگرگون خواهد ش، مرزی که 3000 کیلومتر درازا دارد."
در عوض آقای سانتیان می گوید که هیلاری کلینتون طرفداران بسیاری دارد.
او می گوید: "پیروزی کلینتون بسیار خوشایند خواهد بود، چرا که او وزیر امور خارجه ایالات متحده بوده و مکزیک را می شناسد. او زنی خونگرم با رفتاری دیپلماتیک است و بالاخص دانش عمیقی از مکزیک دارد.
او پیشتر این جا در گولدن ولی حضور داشته و با مردم و مزیکی هایی که توانسته بودند از مرز عبور کنند و آن جا کار می کردند، حرف زده است.
او گفت که باید جامعه ای فراگیر را ایجاد کند که مزایایی را برای کارگران در بر داشته باشد، چرا که شهروندی نداشتن یک مساله است و حقوق کاری و حقوق انسانی نداشتن مساله ای دیگر.
تاثیر این مساله در مکزیک به این که چه کسی این جا در جمهوری مکزیک به ریاست جمهوری برسد هم بستگی خواهد داشت، چرا که ما هم در سال 2018 انتخابات خواهد داشت. هیلاری به عنوان وزیر خارجه با پرزیدنت فلیپه کالدرون که از حزب محافظه کار بود، مساله داشت. حالا تصور کنید که اگر مارگاریتا، همسر کالدرون که یکی از نامزدهاست در انتخابات برنده شود. هیلاری فلیپه کالدرون را دوست ندارد، چون پرزیدنت کالدرون با او زمانی که وزیر خارجه بود، رفتار خیلی بدی داشت.
حزب دموکرات در ایالات متحده، مدعی شده است که روسیه تلاش می کند که نتایج انتخابات را تغییر دهد و می گوید که دانلد ترامپ بیش از حد به دولت روسیه نزدیک است.
اما نادژدا آژگیخینا می گوید که دانلد ترامپ در صورت پیروزی همیشه منافع ایالات متحده را مقدم خواهد دانست.
او می گوید: "دانلد ترامپ، در صورت پیروزی، پیرو قانون اساسی امریکا خواهد بود و همیشه منافع امریکا را در اولویت قرار خواهد داد، و گمان نمی کنم که روسیه در صدر منافع او، یا منافع مردم امریکا باشد. در مورد هیلاری کلینتون هم همین طور است. ادبیات او خیلی پرخاشجویانه است، بسیار ضد روسی است، و موضع خصمانه ای نسبت به روسیه دارد. با این حال چند وقت پیش، کاملاً چیز دیگری بود. سیاست حوزۀ بسیار منعطفی است، و دیدگاه سیاستمداران به منافع مختلف بستگی دارد، منافع کشورشان و گروهشان و امثالهم. برای همین فکر نمی کنم واقعاً برای روسیه فرق بزرگی بین این دو باشد."
روزنامه نگار آلمانی، دانیال سایگ می گوید که کشورش دانلد ترامپ را موجودیتی ناشناخته می داند.
آقای سایگ می گوید: "از آن جا که دانلد ترامپ فرد بسیار بی ثباتی است، خیلی سخت است که بتوانیم بگوییم که پیروزی او چه معای برای آلمان خواهد داشت. ترامپ از یک سو می خواهد که بودجۀ نظامی ایالات متحده را افزایش دهد، و سیاست خارجی اش در شمال افریقا و خاورمیانه بی شک ناملایم تر از اوباما خواهد بود. سیاست خارجه ستیزه جویانه اش می تواند به افزایش تعداد پناهجویان در اروپا و به احتمال خیلی قوی در آلمان منجر شود. اما ترامپ همچنین تنها زمانی که خطر جدی ای ایالات متحده را تهدید کند، به کشورهای دیگر سرباز اعزام خواهد کرد. برای همین محتمل است که خلاء قدرت در ناتو و سازمان ملل به وجود آید و آلمان مجبور شود به همراه دیگر کشورهای اروپا آن را پر کند.
از سوی دیگر، ترامپ می خواهد که اقتصاد ایالات متحده را از طریق حمایت گرایی تقویت کند. این مساله به طور قطع تاثیر منفی بر اقتصاد آلمان خواهد داشت، چرا که آلمان یکی از بزرگ ترین کشورهای صادرکننده در جهان است."
آقای سایگ می گوید که آلمان با هیلاری کلینتون راحت تر خواهد بود، و نتایج نظرسنجی مجلۀ فوکوس هم نشان می دهد که آلمان ها اگر حق رای می داشتند، به او رای می دادند.
او می گوید: "دلیل این مساله خیلی واضح است. هیلاری کلینتون یک سیاست مدار با تجربه است، چون قبلاً وزارت خارجه را بر عهده داشته است، و آلمان ها می دانند که او چه طور کار سیاسی می کند.
کلینتون مثل صدر اعظم آلمان، آنجلا مرکل، حامی پیمان ترنس-آتلانتیک است. برخی حتا معتقدند در صورت پیروزی کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری ،همکاری بین آلمان و ایالات متحده قوی تر نیز خواهد شد.
علاوه بر این، کلینتون بر خلاف ترامپ، طرفدار مبادلات تجاری بین آلمان و ایالات متحده است، برای همین آلمان ها نگران بروز مانع در راه تجارتشان نخواهند بود."
روزنامه نگار هندی، سودیش پاچائوری می گوید که هندوستان یک سابقۀ طولانی از روابط خوب با ایالات متحده در زمان قدرت داشتن جمهوری خواهان دارد.
او می گوید: "از منظر تاریخی، هر وقت که جمهوری خواهان در قدرت بوده اند، روابط بین امریکا و هند بسیار دوستانه و مثبت بوده است. هر وقت هم که دموکرات ها بر سر کار بوده اند، هند مورد بی توجهی قرار گرفته است. حس طبقه متوسط هند این است که باید یک فرد قوی در امریکا بر سر کار باشد، برای همین هم رسانه های طرفدار هندوها و یا طرفدار حاکمیت در هند، ترامپ را ستایش می کنند."
سودیش پاچائوری می گوید که رسانه های هندی تحلیل اندکی از هر یک از کاندیداها ارایه می دهند.
او می گوید: "فکر کنم فقط یک کانال، آن هم کانال NDTV، شش خبرنگار به نیویورک و واشینگتون فرستاده است. آن ها هم یک مصاحبه با ترامپ کرده اند و ترامپ هم گفته است که من عاشق هند هستم و می خواهم با مودی، نخست وزیر هند همکاری کنم.
همین. به غیر از این، در رسانه های انگلیسی زبان، عمدۀ مطالب از امریکا می آید.
هندهای کمی هستند که تحصیلات و تخصص نظر دادن در مورد ترامپ و یا هیلاری را دارند.
صاحب نظران هندی طرفدار هیلاری هستند، و رسانه های هندی هم فقط ترجمه می کنند، برای همین هم تحلیل عمیقی وجود ندارد. اینطوری است که هر چه در امریکا تولید می شود، در رسانه های هندی هم همان ها پوشش داده می شود."
امینه خیری، خبرنگار در مصر، می گوید که باور عمومی این است که فارغ از انی که چه کسی راه به کاخ سفید پیدا کند، فرقی برای مصری ها نخواهد کرد.
او با این حال می گوید: "با توجه به چیزهایی که آقای ترامپ در موقعیت های مختلف گفته است، با توجه به نظر شخصی اش در مورد مسلمان ها و البته این که عمدۀ دنیای عرب را مسلمانان تشکیل می دهند، به نظرم خیلی ها این ترس را دارند که ایالات متحده رهیافتی خصمانه در قبال مسلمانان را پیش خواهد گرفت. شاید شرایط در مصر متفاوت باشد، چرا که مردم این جا به شدت قطبی شده اند. بخشی از مصریان هستند که واقعاً فکر می کنند که بهتر است که آقای ترامپ در کاخ سفید باشد تا خانم کلینتون. اما در نهایت به نظر من هیچ کدام از این گروه ها در مصر، فکر نمی کنند که سیاست امریکا در مورد خاورمیانه به طور اعم و در مورد مصر به طور اخص تغییری زیادی خواهد کرد، فارغ از این که چه کسی رئیس جمهور باشد."
به گفته خانم خیری، بسیاری از مصریان، ایالات متحده را مسئول اصلی برآمدن دولت خودخواندۀ اسلامی یا داعش می دانند.
او می گوید: "باور عمومی فراگیری وجود دارد که پدید آمدن داعش کم و بیش به ایالات متحده مربوط است. منظورم این نیست که ساختۀ دست امریکا باشند، آن طوری که آقای ترامپ رسماً اعلام کرده است، اما این احساس در بین بخش زیادی از اعراب به طور عام وجود دارد که ایالت متحده در مقاطعی چشم بر مسائل مربوط به داعش بسته است. با این اوصاف، عطف به سوال شما، اعراب احتمالاً باور دارند که اگر خانم کلینتون به کاخ سفید راه یابد، کمابیش همان سیاست های پرزیدنت اوباما از سوی او پی گرفته خواهد شد.
فکر می کنم که تفاوت اصلی در شکل مواجهۀ او با کشورهای خلیج فارس بالاخص عربستان سعودی خواهد بود. چرا که در حال حاضر گویی یک شکاف جدی وجود دارد. اختلافات زیادی در منطقه وجود دارد، و همه چیز بسته به آن است که چه چیزی در هفته های پیش رو رخ دهد."
روزنامه نگار اردنی، نادا خیرالله می گوید که ریاست جمهوری کلینتون به معنی تاکید بیشتر بر پیش برد برنامه ای خواهد بود که او دستور کار منطقه ای می خواندش.
او می گوید: "زمانی که از سال 2009 تا 2013 کلینتون وزیر خارجه بود، و سیاست ایالات متحده را در قبال خاورمیانه شکل داد، او مکرراً پرزیدنت باراک اوباما را تحت فشار قرار داد تا در مورد حضور نظامی امریکا در لیبی و سوریه رهیافتی مداخله جویانه تر اتخاذ کند.
انتظار می رود که ریاست جمهوری کلینتون، با تاکید بیشتر بر دستورالعمل منطقه ای همراه باشد، چیزی که به طور وسیعی در زمان اوباما حذف شده بود.
در زمینۀ سیاست، کلینتون احتمالاً همچنان به اهداف راهبردی اوباما، مثل مقابله با تروریسم، محافظت از اسرائیل و تقویت آن، وفادار خواهد ماند، اما با پوشش بزرگ تر و اولویت های متفاوت منقطه ای.
روی هم رفته، ریاست جمهوری هیلاری کلینتون، در صورت تحقق، رهیافت پرقدرت، واضح و پیچیدۀ مرکزگرایانه را برای رهبری ایالت متحده در خاورمیانه به همراه خواهد داشت."
به گفتۀ خانم خیرالله ریاست جمهوری ترامپ به رهیافت دیگری روابط بین امریکا و متحد قدیمی اش در منطقه، اسراییل، خواهد انجامید.
او می گوید: "یکی از معدود موضع گیری هایی که ترامپ در موردش ثابت قدم بوده است، موضع او در قبال بدبینی اش نسبت به تغییر رژیم در کشورهای خاورمیانه، بالاخص عراق و لیبی است. با این که ترامپ با اعلام این که ورود مسلمانان را به ایالات متحده ممنوع خواهد کرد، باعث خشم مسلمانان در سراسر جهان شد، ولی گفت که در مورد مذاکرات بین اسرائیل و فلسطینیان بی طرف خواهد بود، که تغییر عمده ای در موضعِ دیرپای ایالت متحده در سیاست خارجی اش مبنی بر طرفداری از اسرائیل به شمار می رود.
اگر ترامپ از ادبیات کارزار انتخاباتی اش در مورد تغییر موضع دیرپای ایالت متحده در جانبداری از اسرائیل پیروی کند و از پذیرش نفوذ لابی پرقدرت اسرائیل آیپک سر باز زند، اتفاق مهمی رخ می دهد. احتمال آن وجود دارد که ترامپ با مداخلۀ در خاورمیانه مخالفت کند، مگر آن که رابطۀ واضحی با تهدیدهای تروریستی ای که امریکا را به مخاطره می اندازند، وجود داشته باشد، حال چه از سوی دولت اسلامی باشد یا احتمالاً از سوی القاعده در شبه جزیره عربستان."
