حرکت موسوم به دختران خیابان انقلاب اولین حرکت و جنبش اعتراضی به حجاب اجباری در ایران نبوده و نیست. سال هاست که زنان ایران نسبت به آزادی پوشش خود از ابتدای انقلاب تا کنون از زیرپا گذاشتن قوانین پوشش تا آزادی های یواشکی ، چهارشنبه های سفید و حال آویزان کردن روسری خود بر تکه چوبی برای حق مسلم خود بطور مسالمت آمیز مبارزه می کنند. به مصاحبه ای که به همین منظور با خانم آزاده دواچی فعال حقوق زنان تهیه شده گوش کنید.
پژوهشگر و فعال حقوق زنان که در حال حاضر در دانشگاه دیکن استرالیا در حال تحقیق در خصوص زنان مهاجر ایرانی به استرالیا هستم. فعالیت ها ی اجتماعی و سیاسی خود را از دهه ی هشتاد آغاز کرده و با پیوستن به کمپین یک میلیون امضا و به عضویت در آمدن مدرسه ی فمینیستی رسما وارد فعالیت های حوزه ی زنان شدم. از اواخر سال ۲۰۰۸ تا قبل از بسته شدن مدرسه ی فمینیستی از اعضای هیئت تحریریه ی مدرسه بودم. بعد از مهاجرت از ایران از سال ۲۰۱۰ در مجلات و وبسایت های مختلف در حوزه ی زنان نوشته ام که از جمله می توان به رادیو زمانه، شهرگان و بی بی فارسی اشاره کرد . تا کنون بیش از ۵۰ مقاله ی تحقیقی در حوزه ی زنان نوشته ام که بخشی از این مقالات در کتابی تحت عنوان جنبش زنان و فمینیسم در ایران ، توسط انتشارات ناکجا منتشر شده است. .دو کتاب مجموعه شعر ، یک مجموعه داستان و ترجمه از دیگر کارهای من هستند . هم اکنون در دانشگاه دیکن مشغول به تحصیل و تحقیق در حوزه ی جامعه شناسی زنان مهاجر ایرانی هستم ، عضوو محقق انستیتوی مطالعات خاورمیانه عضو مطالعات جنسیتی دانشگاه دیکن و همینطور عضو زنان حزب سبز استرالیا هستم . همزمان در حال تالیف کتاب و نوشتن مقاله در حوزه ی زنان را ادامه داده ام
