اپرای Experimental "پنبهزن"، ساخته آقای شروین میرزینلی و به کارگردانی صحنه خانم مرجان لطفعلی که روز ۱۹ مارچ در Sydney Conservatorium of Music به روی صحنه رفته، روایتی است از داستان کهن پنبهزنی و با صداهای متمایز آن ادامه مییابد. با آقای میرزینلی درباره سبک و اجرای این اثر، ایده شکل گیری و نمایش نوروزی آن گفتگویی داشتیم.
صنعت سنتی ایرانی پنبهزنی با پیدایش ماشین آلات کم رنگ شد. پنبهزن ابزار منحصر به فردی داشت، وسیلهای کمانی شکل با سیمی که از ارتعاش آن برای زدن و ریسه کردن پنبه استفاده می کرد تا تشک و لحاف راحتی تهیه شود. این رسم با نزدیک شدن به نوروز و سال جدید برای خانه تکانی اتفاق می افتاد. صدای دلنشین پنبه زن، ضربات موزون تار و رقص پنبه در حیاط خلوت، نوستالژی و خاطرات خوشی را برای ایرانیان تداعی می کرده و در واقع این سنت نماد گرما، تازگی و با هم بودن بوده.
Experimental Opera "پنبهزن"، ساخته آقای شروین میرزینلی و به کارگردانی صحنه خانم مرجان لطفعلی که روز ۱۹ مارچ در Sydney Conservatorium of Music به روی صحنه رفته، روایتی است از داستان کهن پنبهزنی و با صداهای متمایز آن ادامه مییابد. برای این کار، کمان پنبهزنی، در اندازههای مختلف ساخته شده است تا با این سازها، صداهای تقریباً فراموش شده ضبط شده و تلفیقی نو از موسیقی مدرن غربی را با موسیقی سنتی ایرانی خلق کند.
با آقای میرزینلی درباره سبک و اجرای این اثر، ایده شکل گیری و نمایش نوروزی آن گفتگویی داشتیم.
