خوشبختانه برای این والدین منابعی وجود دارد که می توانند در صورت نیاز برای کمک به یادگیری فرزندانشان از آنها استفاده کنند.
مونا پرز (Mona Perez) که یک مادر ساکن بریزبن است و دو فرزند دارد اخبار و تحولات مربوط به شیوع بیماری کووید-۱۹ در شهر ووهان چین را از نزدیک دنبال می کرد.
نگرانی هایی که وی داشت باعث شد تا از سه هفته قبل از پایان ترم اول امسال دیگر دختر ۱۰ ساله و پسر ۶ ساله خود را به مدرسه نفرستد، یعنی زمانی که اکثر دانش آموزان در کوئینزلند هنوز به مدرسه می رفتند.
وی می گوید: «گرفتن این تصمیم سخت نبود چون شرکت همسرم تصمیم گرفته بود که همه کارکنانش از خانه کار کنند و هدف از این اقدام این بود که اطمینان حاصل شود همه ایمن هستند و کسی بیرون نمی رود تا ویروس را با خود به خانه بیاورد، بنابراین، این منطقی بود همه ما این کار را انجام دهیم.»

ولی مدت زیادی طول نکشید که او متوجه شد یادگیری فرزندانش در خانه سخت تر از چیزی است که تصور می کرده است.
وی می گوید: «هفته اول خیلی به هم ریخته بود چون ما هیچ منابعی نداشتیم چون سایر دانش آموزان هنوز به مدرسه می رفتند. به همین دلیل این خیلی استرس زا بود و من نمی دانستم باید چه کار کنم ولی من می خواستم کاری انجام دهم و به همین دلیل مجبور بودم با آنها در مورد این که دوست دارند چه چیزی یاد بگیرند گفتگو کنم و بعد در فضای آنلاین یک ویدئو، منابع و یا برگه های مربوط به فعالیت های آموزشی در مورد آن را پیدا کنم.»
تامارا کید (Tamara Kidd) یک مشاور آموزشی از مرکز TutorYourOwnChild.com برای مدت ۱۴ سال در خانه آموزش های درسی را به فرزندان خود ارائه کرده است. وی می گوید والدین باید بدانند که آموزش در خانه در طول همه گیری کووید-۱۹ چیزی است که معلمان و مدارس نیز از آن حمایت می کنند و مانند «آموزش در خانه» یا homeschooling در گذشته نیست که در آن دانش آموز به طور کل از مدرسه جدا می شد.

وی می گوید با توجه به این که منابع و حمایت های لازم از سوی مدارس و معلمان ارائه می شود، والدین اکنون در خانه نقش یک کمک معلم را ایفا می کنند.
خانم کید می گوید نیازی نیست دانش آموزان در خانه همان مدت زمانی که در مدرسه بودند، یعنی ۹ صبح تا ۳ بعد از ظهر را صرف آموزش کنند.
وی که سابقا یک معلم دبستان بوده است می گوید: «حتی در مدرسه هم ما شش ساعت این کار را انجام نمی دهیم. شما باید یک ساعت را برای زنگ نهار و زنگ تفریح کم کنید، بعد شما چیزهای دیگر مثل برنامه های صبحگاه، رفتن به کلاس و کلی چیز دیگر را دارید. ما معمولا فقط ۲ تا ۳ ساعت کار در مدرسه انجام می دهیم.»

یک سازمان غیر انتفاعی با نام Cool Australia مرکزی است که توسط جیسون کیمبرلی که یک ماجراجو، عکاس و نویسنده است تاسیس شده است. این سازمان منابع آموزشی را در اختیار والدینی مانند خانم پرز قرار می دهد. در حدود ۹۰ درصد از مدارس استرالیا از این منابع استفاده می کنند.
کیمبرلی می گوید این سازمان آموزش های مربوط به مهارت های فردی و اجتماعی را نیز آموزش می دهد.
وی می گوید: «این که بتوانیم از بچه ها بخواهیم تا در مورد نحوه ساختن اعتماد به نفس خود، نظم و مهارت های تصمیم گیری فکر کنند. این چیزها لزوما همیشه مربوط به ریاضیات، انگلیسی و علوم نیستند ولی چیزهایی هستند که می خواهیم روی آنها تاکید کنیم چون این مهارت های اجتماعی در زندگی خیلی مهم هستند.»

کیمبرلی توصیه می کند فضایی برای یادگیری کودکان در خانه ایجاد شود.
وی می گوید: «از فرزندان خود بخواهید که یونیفورم های مدرسه را بپوشند. این باعث می شود که این ذهنیت را پیدا کنند که می خواهند درس بخوانند. برای طول روز برنامه ریزی کنید. قسمت مشخصی از خانه را برای این کار اختصاص دهید و فعالیت های خلاقانه را برای بعد از ظهر بگذارید. این مهم است که آنها بتوانند حرکت کنند و فعالیت های ورزشی انجام دهند و حتی کمی تمرین آگاهی ذهن یا mindfulness انجام دهند تا بین فعالیت ها وقفه ایجاد شود.»
رامش کومار رییس مرکز مهاجران و پناهندگان Southern در ویکتوریا می گوید بسیاری از دانش آموزان تحت حمایت این مرکز با چالش هایی روبرو هستند.
وی می گوید: «اگر چهار فرزند خانواده به مدرسه بروند آنوقت محیط مناسب برای یادگیری در منزل وجود ندارد، فضا و تجهیزات کافی وجود ندارد. برای مثال هر کدام از آنها به یک لپتاپ نیاز دارند. برای بچه های بزرگتر، اگر در دبیرستان باشند حجم کاری آنها بالاتر است و باید به خواهر و برادرهای کوچک تر خود هم کمک کنند، چون والدین نمی توانند به آنها کمک کنند، به همین دلیل آنها هم باید مراقب خودشان باشند و هم مراقب خواهر و برادر خود و این فشار روی آنها را افزایش می دهد.»
در ایالت نیوساوت ولز دانش آموزان از روز ۱۱ می، هر هفته یک روز به مدرسه می روند.
در وسترن استرالیا مدارس برای تمام دانش آموزانی که والدینشان تصمیم می گیرند آنها را به مدرسه بفرستند باز است.
در ویکتوریا مدارس دولتی در طول ترم دو تمهیدات انعطاف پذیر و آنلاین را برای آموزش به دانش آموزان به کار گرفته اند.
تاسمانیا از دانش آموزان خواسته است تا هر جا که ممکن است از منزل درس بخوانند.
در ایالت ساوت استرالیا دانش آموزان تشویق می شوند تا به مدرسه برگردند چون نرخ ابتلا به این بیماری بسیار کم بوده است.
در قلمروی شمالی استرالیا هم از دانش آموزان انتظار می رود تا به طور حضوری سر کلاس های درس حاضر شوند.
در کوئینزلند دانش آموزان سال های پیش دبستانی یا prep، اول، یازدهم و دوازدهم از روز دوشنبه یعنی ۱۱ می به مدرسه بر می گردند. اما دانش آموزان سال های دوم تا دهم می توانند در خانه به یادگیری ادامه دهند.
در قلمروی پایتخت استرالیا هم مدارس در طول ترم دو به صورت آنلاین آموزش می دهند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد منابع آموزشی در ایالت و قلمروی خود می توانید به وب سایت های زیر مراجعه کنید.
ACT
https://www.education.act.gov.au/public-school-life/remote-learning-in-term-2-2020
https://www.education.act.gov.au/schooling/learning-resource-library
NSW
Northern Territory
https://education.nt.gov.au/publications/information-for-term-2-2020?SQ_VARIATION_814972=0
Queensland
https://education.qld.gov.au/curriculum/learning-at-home
South Australia
https://www.education.sa.gov.au/teaching
Tasmania
https://www.education.tas.gov.au/learning-at-home/
Victoria:
https://education.vic.gov.au/parents/learning/Pages/home-learning.aspx
Western Australia:
https://www.education.wa.edu.au/learning-at-home
مطالب بیشتر:

سازمان ملل: مدارس استرالیا هر چه زودتر باز شوند










