ترامپ از احتمال توافق بر سر تنگه هرمز و خلع سلاح هستهای ایران خبر میدهد، همزمان که جنگ به جبهههای تازهای در مصر و اردن کشیده شده است. آیا جمهوری اسلامی واقعاً پای میز مذاکره نشسته یا صرفاً زیر فشار نظامی برای خرید زمان تن به گفتوگو داده؟ توافقی که زیر سایه حملات نظامی امضا شود چه تفاوتی با تسلیم دارد و چه هزینه سیاسی داخلی برای نظام در پی خواهد داشت؟ و آیا تهدید تنگه هرمز، که برای چین حیاتیتر از غرب است، میتواند آخرین حامی بینالمللی تهران را نیز از او دور کند؟
اگر زیر سایه حملات نظامی توافقی بر سر تنگه هرمز و برنامه هستهای جمهوری اسلامی امضا شود، آیا میتوان آن را چیزی جز تسلیم تلقی کرد؟ چنین توافقی چه هزینه سیاسی داخلی برای نظام جمهوری اسلامی خواهد داشت، و آیا میتواند مشروعیت باقیمانده حکومت را در داخل بیشتر تضعیف کند؟
حملات جمهوری اسلامی به کشتیها در تنگه هرمز، مسیر عبور ۲۰ درصد نفت جهان، تا امروز برگ برنده فشار جمهوری اسلامی تلقی میشد. اما این مسیر برای چین، مهمترین و شاید تنها مشتری باقیمانده نفت ایران، حیاتیتر از غرب است. آیا ادامه این تهدید پکن را هم به سمت مخالفت با تهران سوق نمیدهد؟ جمهوری اسلامی از این کارت دقیقاً چه سودی میبرد که ارزش از دست دادن حمایت چین را داشته باشد؟
اینها پرسش هایی است که در گفتگو با آقای سعید جعفری روزنامه نگار و تحلیلگر مسایل سیاسی آنها را مطرح کرده ایم.
نظرات ارائه شده در این گفتگو نظرات کارشناس مربوطه است و نشانگر دیدگاه های اس بی اس فارسی نیست.
برنامه فارسی رادیو اسبیاس در روزهای شنبه و سه شنبه ساعت ۳ بعد از ظهر از طریق رادیو، به صورت آنلاین، کانال شماره ۳۰۲ تلویزیونهای دیجیتال و از طریق اپ رایگان SBS Audio قابل دسترس است. برای شنیدن برنامه های زنده و پادکست های ما اپ SBS Audioرا از APP Store یا Google Play دانلود کنید. همچنین میتوانید به اس بی اس فارسی از طریق اسپاتیفای، اپل پادکستز یا گوگل پادکستز گوش کنید.
