آیا استرالیا می‌تواند به عضویت شورای امنیت سازمان ملل متحد درآید؟

«گوش می‌دهیم. همکاری می‌کنیم. محافظت می‌کنیم.»؛ این شعار کارزار استرالیا برای کسب یک کرسی دوساله در شورای امنیت سازمان ملل است؛ شورایی که مسئول حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است.

آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا، می‌گوید این کرسی به استرالیا اجازه می‌دهد در شرایطی که تحولات بین‌المللی مستقیما بر «شیوه زندگی استرالیایی‌ها» تأثیر می‌گذارد، با جهان تعامل بیشتری داشته باشد.

او برای شرکت در نشست عمومی هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک حضور دارد.

شورای امنیت سازمان ملل از پنج عضو دائم شامل چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا و آمریکا و ۱۰ عضو غیردائم تشکیل شده است که برای دوره‌های دوساله انتخاب می‌شوند.

استرالیا آخرین بار در سال ۲۰۱۴ عضو شورای امنیت بود و از این جایگاه برای پیگیری تحقیقات بین‌المللی درباره سرنگونی پرواز MH17 خطوط هوایی مالزی بر فراز شرق اوکراین استفاده کرد. در این حادثه ۲۹۸ نفر از جمله ۳۸ شهروند و مقیم استرالیا کشته شدند.

فنلاند هم برای کسب یک کرسی غیردائم در شورای امنیت نامزد شده و رای‌گیری مخفی برای انتخاب اعضا در اواسط سال ۲۰۲۸ برگزار خواهد شد.

برای موفقیت در این رقابت، یک کشور باید دو سوم آرای اعضای مجمع عمومی سازمان ملل را به دست آورد؛ یعنی اگر هر ۱۹۳ عضو رای بدهند، دست‌کم ۱۲۸ رای لازم است.

دولت می‌گوید هزینه کارزار برای کسب این کرسی سازمان ملل چندان زیاد نیست؛ اما جین هیوم، معاون رهبر حزب لیبرال، به نیوز ۲۴ گفت که جزئیات بیشتری می‌خواهد.

او گفت: «اما چیزی که ما خواستار آن هستیم، شفافیت در این کارزار است، چون واقعیت این است که این دولت سابقه چندان خوبی در نحوه هزینه‌کرد پول مالیات‌دهندگان ندارد.»

سابقه استرالیا در زمینه زندانی کردن افراد بومی می‌تواند بر این اعلامیه سایه بیندازد.

در ماه می، کمیته سازمان ملل برای رفع تبعیض نژادی، درباره تداوم حضور بیش از حد کودکان بومی در نظام عدالت کیفری استرالیا، «رویه هشدار زودهنگام و اقدام فوری» را شروع کرد.

این کمیته نسبت به تبعیض نژادی در حوزه‌های آموزش، بهداشت و شرایط مسکن در استرالیا ابراز نگرانی جدی کرد و گفت این عوامل به «آسیب‌پذیری بیشتر در برابر بازداشت، زندانی شدن و تکرار جرم» منجر می‌شوند.

در نیویورک، اس‌بی‌اس از نخست‌وزیر درباره تعهدات دولت فدرال در چارچوب پیمان برای حمایت از کودکان بومی استرالیا پرسید؛ جایی که نخست‌وزیر گفت که درباره این موضوع در استرالیا صحبت می‌کند.

آقای آلبانیزی در نهایت به پرسش‌هایی درباره تحقیق روزنامه «استرالین» درباره نظام حمایت از کودکان بومی در استرالیا پاسخ داد؛ در حالی که پیش‌تر پاسخ به پرسش‌های مشابه خودداری کرده و گفته بود در سفرهای خارجی درباره مسائل داخلی صحبت نمی‌کند.

اس‌بی‌اس همچنین در حاشیه نشست‌های نیویورک با پنی وانگ، وزیر امور خارجه استرالیا، گفت‌وگو کرد؛ از جمله درباره تصمیم وزارت خارجه آمریکا برای جلوگیری از ورود مقام‌های فلسطینی.

این دومین سال پیاپی است که مقام‌های تشکیلات خودگردان فلسطین و اعضای سازمان آزادی‌بخش فلسطین از حضور حضوری در نشست‌های نیویورک منع شده‌اند.

وانگ گفت: «ما از ادامه تعامل با تشکیلات خودگردان فلسطین استقبال می‌کنیم، چراکه در نهایت معتقدیم تنها راه تضمین صلح و ثبات در خاورمیانه و تنها راه تضمین امنیت برای اسرائیلی‌ها، فلسطینی‌ها و کل منطقه، ایجاد دو کشور است.»

سازمان ملل قطعنامه‌ای را تصویب کرده که به هیأت عالی‌رتبه فلسطینی اجازه می‌دهد به صورت مجازی در نشست عمومی مجمع عمومی شرکت کند.

خانم وانگ تایید کرد که هفته پیش، قبل از برگزاری مجمع عمومی، با «همتای خود» در تشکیلات خودگردان فلسطین گفت‌وگو کرده است.