آسان نیست»: فشار پنهانی که فرودگاه‌های استرالیا با آن روبه‌ رو هستند

تأخیر پروازها برای بسیاری از مسافران تجربه‌ای آشنا و آزاردهنده است، اما کارشناسان می‌گویند عوامل پشت این تأخیرها اغلب برای مسافران قابل مشاهده نیست.

نیروی کار کنترل ترافیک هوایی استرالیا، در پی چند روز تأخیر پروازها و یک مورد نزدیک به برخورد در فرودگاه سیدنی، مورد توجه قرار گرفته است.

کارشناسان می‌گویند این شغل بسیار تخصصی است و برای اطمینان از حفظ ایمنی عمومی، به سال‌ها تجربه نیاز دارد.

روز سه‌شنبه، بسیاری از استرالیایی‌ها به فرودگاه رسیدند؛ در حالی که هوا صاف بود و هواپیماهایشان روی باند آماده بودند، اما متوجه شدند پروازشان با تأخیر مواجه شده است.

بر اساس برنامه روزانه‌ای که Airservices Australia (سازمان خدمات هوایی استرالیا) منتشر کرده بود، پیش‌بینی می‌شد حدود ۲۰۰ پرواز در فرودگاه‌های ملبورن و پرت با تأخیر مواجه شوند.

در سیدنی نیز سازمان دولتی مدیریت ترافیک هوایی اعلام کرد انتظار می‌رود ۱۳۸ پرواز تحت تأثیر تأخیرهای زمینی حدود ۴۳ دقیقه‌ای قرار بگیرند که بخشی از آن به دلیل وزش بادهای شدید بوده است.

راب شارپ، مدیرعامل Airservices Australia، اذعان کرد که تأخیرها و اختلالات پروازی می‌توانند برای مسافران، شرکت‌های هواپیمایی و مجموعه‌های فرودگاهی بسیار آزاردهنده باشند. 

اما در پشت صحنه، این تأخیرها اغلب با هدف حفظ ایمنی عمومی و در شرایطی اعمال می‌شوند که شارپ آن را «دوره‌ای چالش‌برانگیز» برای کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی توصیف کرده است.

او روز دوشنبه در یک کنفرانس خبری گفت: «ما این کار را با ایجاد فاصله بین هواپیماها انجام می‌دهیم. اما این کار هزینه‌ای دارد و آن هزینه، تأخیر است.»

این اظهارات پس از تأخیرهای قابل توجه پروازها در روزهای جمعه و شنبه هفته گذشته مطرح شد. روز یکشنبه نیز دو هواپیمای مسافربری در فرودگاه سیدنی به‌سختی از برخورد روی زمین جلوگیری کردند؛ این حادثه اکنون در دست بررسی است.

این اتفاق‌ها باعث شده مدیران صنعت هوانوردی و کارشناسان این حوزه این پرسش را مطرح کنند که آیا نیروی کار کنترل ترافیک هوایی استرالیا می‌تواند همگام با تقاضای فزاینده در صنعت هوانوردی پیش برود یا خیر.

اوغور تورهان، مدرس ارشد هوانوردی در دانشگاه نیوساوت‌ولز در کانبرا، می‌گوید کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی مسئول ایمنی و کارآمدی ترافیک هوایی، هم در زمین و هم در آسمان هستند.

تورهان به اس بی اس نیوز گفت: «نمی‌توانید یک نفر را در یک روز یا حتی یک سال به یک کنترل‌کننده ترافیک هوایی با عملکرد بالا تبدیل کنید... معمولاً فکر می‌کنیم پنج سال تجربه، سطح بسیار خوبی برای عملکرد در موقعیت‌های پیچیده ترافیکی است.»

سه نوع کنترل‌کننده ترافیک هوایی وجود دارد: کنترل‌کنندگان برج مراقبت، کنترل‌کنندگان ترمینال و کنترل‌کنندگان مسیر هوایی. هر یک از این گروه‌ها مسئول مراحل مختلف پرواز، از جمله برخاستن، فرود و جابه‌جایی هواپیماها در فضای هوایی هستند.

اگرچه برنامه‌های آموزشی متفاوت‌اند، کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی معمولاً ۱۲ ماه آموزش می‌بینند و پس از آن آموزش‌های تکمیلی حین کار را پشت سر می‌گذارند.

 سازمان خدمات هوایی استرالیا بیش از ۵۱ میلیون کیلومتر مربع از فضای هوایی را مدیریت می‌کند؛ مساحتی که تقریباً معادل ۱۱ درصد از فضای هوایی جهان است. به گفته این سازمان، این محدوده ۲۴ ساعت شبانه‌روز و ۳۶۵ روز سال مدیریت می‌شود.

کاترین کینگ، وزیر فدرال حمل‌ونقل استرالیا، معتقد است کار کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی «واقعاً پراسترس و دشوار» است.

او میگوید : «اگر وارد برج کنترل ترافیک هوایی شده باشید، تعداد پروازهایی را که آنها مدیریت می‌کنند و پیچیدگی تصمیم‌گیری‌های بسیار سریعشان را دیده‌اید. این واقعاً یک شغل تخصصی است.»

کینگ روز دوشنبه، در پی اختلال‌های اخیر در پروازها، نشست‌های اضطراری در کانبرا برگزار کرد. او گفت گفت‌وگویش با راب شارپ، مدیرعامل Airservices Australia، «سازنده» بوده و اطمینان دارد که این سازمان «تمام تلاش خود را برای مدیریت این وضعیت به کار می‌گیرد».

بر اساس آمار Airservices Australia، اختلال‌های سراسری ناشی از کنترل ترافیک هوایی در سال مالی گذشته ۸۶ درصد کاهش یافته است. تأخیرهای زمینی ناشی از خدمات هوایی نیز ۱۳ درصد کاهش داشته است.

در در صنعت کنترل ترافیک هوایی، شمار نیروی انسانی افزایش یافته و سال گذشته رکورد استخدام ۱۰۹ کنترل‌کننده جدید به ثبت رسید. شارپ روز دوشنبه در برنامه 7.30 شبکه ABC گفت که اکنون بیش از ۱۰۷۰ کنترل‌کننده ترافیک هوایی در استرالیا مشغول به کار هستند.

کینگ روز دوشنبه در یک کنفرانس خبری گفت ۱۵ نفر دیگر نیز در حال آموزش هستند و انتظار می‌رود تا پایان سال ۲۰۲۷ به نیروی کار بپیوندند. همچنین کنترل‌کنندگان باتجربه از کشورهای دیگر برای کار در استرالیا استخدام شده‌اند.

شارپ گفت این بخش در گذشته تا حد زیادی به اضافه‌کاری کارکنان متکی بوده است؛ مدلی که به گفته او با گسترش فرودگاه‌های استرالیا، «مدل پایداری» نخواهد بود. او گفت سیستم‌های جدید برنامه‌ریزی شیفت‌ها احتمالاً از سپتامبر امسال ؛ فشار کاری کارکنان را کاهش خواهند داد.

تورهان همچنین به تأثیر همه‌گیری کووید بر صنعت هوانوردی اشاره کرد.

او گفت: «در سطح جهان، ما با همه گیری کووید مواجه شدیم. بخشی از نیروی انسانی و توانمندی صنعت هوانوردی، نه فقط کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی، را از دست دادیم. همان‌طور که گفتم، نمی‌توان یک نفر را تنها در یک سال به سطح عملکرد بالایی در این شغل رساند؛ این کار زمان می‌برد.»

  تورهان معتقد است فرودگاه سیدنی به‌ویژه برای کنترل‌کنندگان جدید محیطی چالش‌برانگیز است. به گفته شارپ از Airservices Australia، کارکنان برای کار در این فرودگاه به دو سال آموزش و دو سال دیگر برای کسب تجربه و تسلط کامل در سیستم نیاز دارند.

 تورهان گفت: «این فرودگاه ساختار بسیار پیچیده‌ای دارد... و همچنین توسط ترمینال‌های داخلی و بین‌المللی مختلف اداره می‌شود.»

او افزود که در فرودگاه سیدنی، پروازها نمی‌توانند در طول شب انجام شوند. بنابراین، تمام ترافیک باید در مدت زمان کوتاهی مدیریت شود و حجم ترافیک نیز در طول شبانه‌روز به‌طور یکنواخت توزیع نشده است؛ در نتیجه، دوره‌های اوج ترافیک ایجاد می‌شود.

آیا این یک مشکل جهانی است؟

کنترل ترافیک هوایی حوزه‌ای بسیار رقابتی است که می‌تواند درآمد بالایی داشته باشد. حقوق پایه یک کارآموز کنترل ترافیک هوایی از ۶۰ هزار دلار آغاز می‌شود و برای کنترل‌کننده سطح ۵ به بیش از ۱۷۱ هزار دلار می‌رسد. کارکنان در سطح ۱۰ می‌توانند بیش از ۲۴۳ هزار دلار و سرپرستان بیش از ۲۸۶ هزار دلار درآمد داشته باشند.

آنگس میچل، رئیس کمیسیون ایمنی حمل‌ونقل استرالیا، نیز این شغل را حرفه‌ای تخصصی می‌داند.

او به اس بی اس نیوز گفت: «فرودگاه‌ها محیط‌های بسیار شلوغ و پیچیده‌ای هستند؛ هواپیماها در حال برخاستن و فرود آمدن‌اند و هم‌زمان هواپیماهای دیگری در باندهای متقاطع و مسیرهای تاکسی در حال جابه‌جایی هستند. با وجود این پیچیدگی، این محیط باید از بالاترین سطح ایمنی و اطمینان‌پذیری برخوردار باشد.»

او افزود: «حتی در سرعت‌های پایین، اگر هواپیماها با یکدیگر برخورد کنند، پیامدهای بسیار جدی ممکن است داشته باشد.»

این پیچیدگی به کمبود جهانی کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی دامن زده است.

در جولای ۲۰۲۵، شون دافی، وزیر حمل‌ونقل ایالات متحده، به کنگره گفت برای نوسازی کامل سیستم کنترل ترافیک هوایی این کشور ۳۱.۵ میلیارد دلار آمریکا، معادل ۴۴.۶ میلیارد دلار استرالیا، هزینه خواهد داشت. در همان سال، اداره هوانوردی فدرال آمریکا اعلام کرد با کمبود حدود ۳۰۰۰ کنترل‌کننده ترافیک هوایی مواجه است.

در جولای ۲۰۲۶، سنگاپور اعلام کرد نیروهای جدید کنترل ترافیک هوایی در صورت استخدام، مبلغ ۲۰ هزار دلار سنگاپور، حدود ۲۲ هزار و ۱۰۰ دلار استرالیا، پاداش دریافت خواهند کرد؛ این اقدام همزمان با توسعه فرودگاه چانگی انجام می‌شود.

بخش‌هایی از اروپا، از جمله فرودگاه آتن در یونان، نیز در بحبوحه اوج سفرهای تابستانی با تأخیر پروازها مواجه شده‌اند.

با این حال، تورهان هشدار داد که نباید وضعیت استرالیا را مستقیماً با اروپا مقایسه کرد.

او گفت: «در استرالیا فضای هوایی بسیار گسترده‌ای داریم. چند فرودگاه بزرگ داریم که شلوغ هستند و انواع مختلفی از ترافیک هوایی را مدیریت می‌کنند.»

او امیدوار است گفت‌وگوها درباره بخش کنترل ترافیک هوایی استرالیا در نهایت به کاهش حجم کار، بهبود شرایط کاری و مدیریت بهتر خستگی کارکنان منجر شود.

برنامه فارسی رادیو اس‌بی‌اس در روزهای شنبه و سه شنبه ساعت ۳ بعد از ظهر از طریق رادیو، به صورت آنلاین، کانال شماره ۳۰۲ تلویزیون‌های دیجیتال و از طریق اپ رایگان SBS Audio قابل دسترس است. برای شنیدن برنامه های زنده و پادکست های ما اپ SBS Audioرا از APP Store یا Google Play دانلود کنید. همچنین می‌توانید به اس بی اس فارسی از طریق اسپاتیفای، اپل پادکستز یا گوگل پادکستز گوش کنید.