ਚੇਤਾਵਨੀ: ਇਹ ਆਰਟੀਕਲ ਅਤੇ ਪੋਡਕਾਸਟ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁਖਦਾਈ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ, ਔਸਤਨ 85 ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਐਨ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਣਚਾਹੇ ਸੈਕਸ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਸਹਿਮਤੀ ਵਾਲੇ ਵਾਲੇ ਸੈਕਸ ਦੇ ਪੀੜਤ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਅਕਸਰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਰਜੈਂਟ ਮੋਨਿਕ ਕੈਲੀ ਇੱਕ ਮਾਹਰ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਥਿਤ ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ਿਕਾਇਤਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਿਆਨ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸਹਿਯੋਗੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਥਾਣੇ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਬੂਤ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਬਿਆਨ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਮੁੜ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਪੀੜਤ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਲਾਹ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੋਰੈਂਸਿਕ ਸਬੂਤ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਰੇਪ ਕਿੱਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦੀਆਂ ਪੀੜਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਕਸਰ ਮਹਿਲਾ ਡਾਕਟਰਾਂ ਜਾਂ ਮਹਿਲਾ ਅਫਸਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਕਲਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਕਾਇਤਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਪੁਲਿਸ ਬਿਆਨ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸੇ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਵਕੀਲ ਮਾਈਕਲ ਬ੍ਰੈਡਲੀ ਕੋਲ ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਵਾਲੇ ਉੱਚ-ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਖੋਜੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਜੈਸ ਹਿੱਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਲੜੀ 'ਅਸਕਿੰਗ ਫਾਰ ਇਟ' ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਸਹਿਮਤੀ ਵਾਲੇ ਸੈਕਸ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਿਆਨ ਸਹੀ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਮਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੀੜਤ ਵੱਲੋਂ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁਲਿਸ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂਚ ਲਈ ਕੇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਕਾਇਤਕਰਤਾ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਕੇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਗਵਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਪੁਲਿਸ ਕੇਸ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਬੂਤ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਖੇਪ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਪ੍ਰੋਸੀਕਿਊਸ਼ਨਜ਼ ਜਾਂ ਡੀਪੀਪੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਡੀਪੀਪੀ ਥ੍ਰੈਸ਼ਹੋਲਡ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਕਥਿਤ ਅਪਰਾਧੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕੇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਸਟੈਂਡ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਅਤੇ ਇਸਤਗਾਸਾ ਪੱਖ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਕਥਿਤ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਮਾਮੂਲੀ ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਕੀਲ ਮਾਈਕਲ ਬ੍ਰੈਡਲੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾਪਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਥਿਤ ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧੀ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਪੀੜਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ 90 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਪੀੜਤ ਆਪਣੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਅਧਿਐਨ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਅਕਸਰ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਜਾਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ -ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਰਜੈਂਟ ਕੈਲੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘੱਟ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਹੈ।
ਜੈਸ ਹਿੱਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਉਣਾ ਹੈ।
ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੇ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿਨਸੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਂ-ਪੱਖੀ ਸਹਿਮਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਕੁਝ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਵੇਂ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਵਿਕਲਪ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਅਪਰਾਧਿਕ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ ਬਿਨਾਂ, ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਈਕਲ ਬ੍ਰੈਡਲੀ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਿਕਲਪ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰ ਸੰਭਾਵੀ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹਨ।
ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹਾਇਤਾ ਸੇਵਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਪਹੁੰਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ 1800 RESPECT 'ਤੇ ਕਾਲ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ 13 11 14 'ਤੇ ਲਾਈਫਲਾਈਨ ਨਾਲ ਜਾਂ 1800 22 46 36 'ਤੇ ਬਿਓਂਡ ਬਲੂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਪਰਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
