“เราต้องยอมอยู่กับช่วงที่ต่ำที่สุดของชีวิตให้ได้ ก่อนจะพาร้านกลับมาอยู่รอด”
สันห์สิตา บุตรสระคูธนโชคเริ่มทำงานที่ร้าน Boss Pizzeria ของคู่ชีวิตของเธอในวันที่ธุรกิจติดลบ และเธอเพิ่งมาถึงออสเตรเลียได้ไม่นาน
แม้ร้านจะมีลูกค้า แต่รายได้กลับไม่เพียงพอกับรายจ่าย เธอตัดสินใจแก้ปัญหาและอดทนยืนหยัด จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้เรื่องการทำธุรกิจในต่างแดน
พลิกธุรกิจติดลบ ด้วยการมองโครงสร้างใหม่
สันห์สิตาเล่าว่า ปัญหาหลักของร้านไม่ใช่ยอดขาย แต่เป็นโครงสร้างต้นทุนที่ไม่สมดุล
เธอเริ่มจากการลงมาดูต้นทุนอาหารจริงทีละจาน ปรับราคา ลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น รวมถึงการลดจำนวนพนักงานในช่วงแรก และเข้ามาทำงานเองมากขึ้น เพื่อควบคุมต้นทุนในช่วงที่ธุรกิจยังเปราะบาง
“ร้านขายดี แต่ไม่มีเงินเหลือเลย เราต้องกลับมาดูว่า cost จริง ๆ มันอยู่ตรงไหน”
การปรับโครงสร้างครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องที่เห็นผลทันที แต่ต้องใช้ความอดทนต่อเนื่องมากกว่าหนึ่งปี จนกระทั่งกระแสเงินสดเริ่มดีขึ้น และนักบัญชีที่ดูแลร้านยืนยันว่าร้านเริ่มกลับมามีกำไรอีกครั้ง ซึ่งเป็นสัญญาณว่าทิศทางที่เลือกเดินนั้นมาถูกทางแล้ว
พิซซ่าบนเคาน์เตอร์ Source: SBS
ทำธุรกิจในออสเตรเลีย ต้องเข้าใจตลาดและคน
สำหรับสันห์สิตา การทำร้านพิซซ่าในออสเตรเลียไม่ใช่แค่การเปลี่ยนจากอาหารไทยมาเป็นอาหารอิตาเลียน แต่คือการเรียนรู้ตลาดใหม่ทั้งหมด
เธอพบว่าผู้บริโภคในออสเตรเลียมีความหลากหลายทางเชื้อชาติ และพฤติกรรมการบริโภคแตกต่างกันอย่างชัดเจน ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อการวางกลยุทธ์ของร้าน
“เราไม่สามารถใช้ประสบการณ์จากไทยทั้งหมดได้ เราต้องเรียนรู้ใหม่จากลูกค้าที่นี่ เพราะลูกค้าแต่ละประเทศมีพฤติกรรมการกินไม่เหมือนกัน”
สันห์สิตาเลือกใช้การสังเกตพฤติกรรมลูกค้าเป็นหลัก เช่น ลูกค้าชาวออสเตรเลียมักชอบเนื้อ ลูกค้าจีนมักชอบซีฟู้ดหรือเห็ด แม้ร้านจะเป็นพิซซ่าสไตล์นาโปลีแบบดั้งเดิม วิธีคิดนี้ช่วยให้ร้านตอบโจทย์ตลาดท้องถิ่นมากขึ้น และทำให้ลูกค้ารู้สึกว่าได้รับการดูแล
“ช่วงนั้นแทบไม่มีเวลาส่วนตัวเลย ทุกอย่างคือการทำให้ร้านอยู่รอดก่อน” สันห์สิตาย้อนเล่าถึงวันที่เธอทุ่มเททำงานเพื่อให้ร้านกลับมามีกำไร Credit: Sansita Bootrakoothanachok
ความต่างทางวัฒนธรรม กลายเป็นโอกาสทางธุรกิจ
สันห์สิตามองว่าความแตกต่างทางวัฒนธรรมไม่ใช่อุปสรรค หากผู้ประกอบการเปิดใจเรียนรู้และใส่ใจรายละเอียด ตั้งแต่การดูแลลูกค้าที่ไม่มั่นใจในการสื่อสารภาษาอังกฤษ ไปจนถึงการสังเกตพฤติกรรมเล็ก ๆ ของลูกค้าแต่ละกลุ่ม
“ลูกค้าจะจำได้ว่าเราใส่ใจ ไม่ใช่แค่ขายอาหาร เราดูแลเขาเหมือนดูแลคนในครอบครัว”
เธอยกตัวอย่างการดูแลครอบครัวที่มีเด็กเล็ก ด้วยการจัดลำดับเสิร์ฟอาหารให้เด็กก่อน หรือการจดจำเมนูที่ลูกค้าประจำชื่นชอบ สิ่งเหล่านี้ช่วยสร้างความเชื่อใจและทำให้ลูกค้ากลับมาใช้บริการซ้ำ นอกจากนี้ การปรับวิธีขาย เช่น การแนะนำ starter หรือเครื่องดื่มเพิ่มเติม ยังช่วยลดอาหารที่เหลือทิ้ง และเพิ่มยอดขายต่อบิลได้ในเวลาเดียวกัน
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
ออสซีหัวใจไทย: 30 ปีเบื้องหลังร้านอาหารไทยในออสเตรเลียของ 'ร็อบ เฟรเซอร์'
ประสบการณ์จากวันที่ธุรกิจติดลบ
เมื่อมองย้อนกลับไป สันห์สิตาไม่มองช่วงเวลาที่ธุรกิจติดลบว่าเป็นความล้มเหลว แต่เป็นประสบการณ์ชีวิตที่สำคัญที่สุดช่วงหนึ่ง ทั้งในแง่ธุรกิจและการใช้ชีวิตในออสเตรเลีย
เธอเล่าว่าเป็นช่วงที่แทบไม่มีเวลาส่วนตัว ต้องทำงานทุกขั้นตอนด้วยตัวเอง และต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนอย่างต่อเนื่อง
มันไม่ใช่การล้มเหลว แต่มันเป็นประสบการณ์ที่ใหญ่หลวงมาก มันคือประสบการณ์ที่หาซื้อที่ไหนไม่ได้เลยสันห์สิตากล่าว
บทเรียนจากการอดทน ฝ่าความกดดัน และเรียนรู้การทำธุรกิจในระบบและวัฒนธรรมที่แตกต่าง กลายเป็นต้นทุนชีวิตที่สันห์สิตาเชื่อว่ามีคุณค่าอย่างยิ่ง และสามารถนำไปใช้กับการทำธุรกิจหรือการทำงานในออสเตรเลียต่อไปในอนาคต
ฟังเรื่องราวของสันห์สิตาโดยละเอียดได้ในพอดคาสต์
