گفتار پائولین هنسن، از حزب وان نیشن، دربارۀ آن چه که او جدال خود برای ممنوعیت برقع می خواند، نشانی از اعتذار در خود نداشت.
فدراسیون شوراهای اسلامی استرالیا (AFIC) می گوید که بیان سخنانی این چنین باید ممنوع شود.
قیصر طراد خزانه دار این گروه است. او می گوید: "اگر ماجرا یک روسریِ بر سر نبود، یا قضیه مربوط به یک مسلمان نبود، این ها اجازه نمی یافتند چنین نظری را ابراز کنند."
اما سیاستگذاران می گویند که بند 18C از قانون منع تبعیض نژادی، ناظر بر ممنوعیت توهین یا تهدید افراد به دلیل نژاد یا فرهنگ، همین حالا هم یک تهدید برای دموکراسی به شمار می آید.
سناتور لیبرال جیمز پترسون که از اعضای کمیتۀ حقوق بشر استرالیا است می گوید که دعوای حقوقی اخیری که سیندی پرایر علیه سه دانشجوی رشتۀ تکنولوژی دانشگاه کوئینزلند با طرح اتهام نفرت نژادی به دادگاه ارائه کرد، این بحث را دوباره پیش کشید.
او می گوید: "خب، من فکر می کنم که بند 18C از قانون منع تبعیض، آن گونه که امروز مطرح است، خطرناک است. همین حالا هم محدودیت بارزی برای آزادی بیان به شمار می آید. و اخیراً هم آن را در پروندۀ دانشجویان تکنولوژی دانشگاه کوئینزلند شاهد بودیم.
رهبران اسلامی می گویند که دیگر مذاهب همگی مبنای قومیتی یافته اند ولی در مورد اسلام این طور نبوده است.
سلیمه اِحرام رئیس انجمن زنان مسلمان استرالیا می گوید: "طعنه امیز است که جامعۀ یهودی که تغییر دین را می پذیرد و افرادی از نژادهای مختلف را در دین یهودیت پذیرفته است، مشمول قانون منبع تبعیض نژادی شده اند، ولی مسلمانان نه."
در حالی که دین اسلام، پوشش خاصی را بر زنان تحمیل می کند، همیشه این واهمه وجود دارد که زنان مسلمان در خیابان ها مورد سوءرفتار قرار گیرند.
قیصر طراد این شرایط را غیرقابل پذیرش می داند و می گوید: "قوانین ما از افراد در مقابل چنین تعرضاتی محافظت می کند، اگر که مبنای دینی نداشته باشد.
حالا چرا ما افراد را بر مبنای دین مستثناء می کنیم؟ چرا ما این حفاظت را فقط به خاطر پیروی شان از یک دین دریغ می کنیم. من فکر می کنم که به نوعی تبعیض و استاندارد دوگانه در این جا وجود دارد."
سناتور لیبرال دیوید لیونهلم می گوید که بسط شمول قانون راه حل مساله نیست.
او می گوید: "البته زنانی که در معرض چنین رفتارهایی قرار می گیرند حق دارند که به این آدم ها چنین چیزهایی بگویند: گم شوید! من یک استرالیایی هستم، من حق دارم که هر چه را که دوست دارم بپوشم. و راستی من چیزی را که شما پوشیده اید دوست ندارم. پس بروید و کاری به کار من نداشته باشید.
و راستش من آن ها را دعوت می کنم که چنین واکنشی داشته باشند."
در هفته های آتی، کمیتۀ حقوق بشر استرالیا در راستای تحقیق و در مورد قانون منع تبعیض نژادی، صحبت های افراد ذی نفع را از سراسر استرالیا خواهد شنید.
تمام این افراد عریضه هایی مبنی بر این که بند 18C چه طور بر آن ها تاثیر می گذارد، به کمیته ارایه خواهند کرد.
جیمز پترسون از اعضای این کمیته می گوید که تا زمان اتخاد نتیجه، آن ها پذیرای هر نظری خواهند بود.
او می گوید: "یک پیشنهاد که در قالب طرح خصوصی سناتورها ارایه شده است، و من هم یکی از حامیان آن هستم، این است که کلمات توهین و آزرده خاطر کردن از بند 18C برداشته شود. به این ترتیب تحقیر و آزار کسی به دلیل نژاد آن ها همچنان غیرقانونی باقی می ماند، اما آزردن و توهین کردن به آن ها به دلیل نژاد غیرقانونی نخواهد بود. به نظرم این سازشکاری مطلوبی است."
پیشنهاد دیگر اما این است که کل این بند حذف شود. سناتور لیونهیلم می گوید که با جدیت پی گیر این طرح خواهد بود.
او می گوید: "برای ماهایی که بزرگسالیم، آن قدر بزرگ شده ایم که تصمیم بگیریم که آیا می خواهیم همچنان گوش کنیم؟ آیا می خواهم که به آن بی اعتنا باشم؟ آیا می خواهم به شخصه با آن بحث کنم؟ اما صِرف این که بهمان برمی خورد، یا این که فکر می کنیم به کس دیگری بر خواهد خورد، دلیل نمی شود که از قدرت قانونی برای ممانعت از آن استفاده کنیم. و این موضوعی است که این جا مطرح است: قدرت قانون. نه این که ما قبول می کنیم یا نمی کنیم."
